مكاشفه

به راستي، به چه چيزي بيش از راستي و درستي نياز داريم تا نه تنها آرامش واقعي رو بهمون هديه بده، بل كه ما رو از بندهاي خودساخته و خودخواسته رها كنه!؟

!!!

اول کامنت دونی رو بستم، ولی بعد از چند ساعت تصمیم گرفتم پست ها هم بردارم. واقعن نمی دونم تا کی این جا نمی نویسم و فقط به دفترم پناه می برم. از تموم کسایی که نوشته هامو می خوندن ممنونم؛ و از دوست های خوبی که با نظرهاشون همراهم بودن، ممنون تر...

پ. ن.: حتمن هرازگاهی به وبلاگ دوست های خوبم سرمیزنم.